In mei 2004 ontvingen wij het bericht dat wij ingedeeld waren in de groep van november 2004 t/m januari 2005. je kon echter ook aangeven dat je bereid was om iets verder te reizen zodat je eventueel een kwartaal eerder kon instromen. Tuurlijk, altijd goed! In juni 2004 lag er dan ook een uitnodiging voor de VIA voorlichting van augustus 2004 t/m oktober 2004 in Amsterdam. En wat wil het toeval: nog geen 5 minuten lopen van Shirley d'r werk! En op een donderdag: Kees' z'n ATV dag! Mooier hadden we het zelf niet kunnen verzinnen!

In het kort komen zagen de bijkomsten er voor ons als volgt uit:

Eerste bijeenkomst, 26 augustus 2004
We zitten met 6 andere (echt)paren in een zaaltje bijeen. Eerst volgt er een voorstel rondje. Wie zijn wij en waarom zitten we hier. Ieder z'n situatie blijkt weer net iets anders in elkaar te zitten. Al met al een zeer gemêleerd gezelschap dat of al kinderen heeft of wel/niet medische molen met/zonder succes heeft doorlopen. Ook krijgen we een video te zien over afstandsmoeders in Colombia. Dat hakt er even in! Moraal van het verhaal is duidelijk: Niemand staat vrijwillig zijn of haar kind af. Dit wordt ingegeven door de omstandigheden waar, meestal de moeder, in verkeerd. Dit kan sociaal of economisch zijn. En hoe ga je daarmee om, wat geef je je kind uiteindelijk mee van zijn/haar biologische moeder?

Tweede bijeenkomst, 9 september 2004
De achtergrond van het adoptiekind....
Ook komt er een adoptieouder haar verhaal vertellen van haar 2 adopties. Leuk om dit te horen. Hier doen we het voor! Maar het roept ook wel veel vragen op. De opmerking die ons is bijgebleven is (niet letterlijk!): 'Vertel nooit iets wat tegen je kan werken in het gezinsonderzoek, zodat dat niet wordt opgenomen in het gezinsrapport. Je kan er alleen maar problemen door krijgen!' Ja wat moet je hier nu mee...laten we het maar relativeren door de zeggen dat de ervaring van één adoptieouder ook niet alleszeggend is! Wat ons betreft duurt eerlijkheid altijd het langst!

Derde bijeenkomst, 23 september 2004
De band tussen ouder en kind: hechting. Er wordt eea verteld over hechting van het kind aan een ouder/volwassene/verzorger. Er wordt een video getoond over een adoptiekindje in een gezin. Daarna hebben we het over de hechting van dit kindje in het gezin.
Verder wordt er gepraat over hoe je de hechting kan bevorderen en hoe je aan het gedrag van een kind zou kunnen zien hoe de hechting verloopt. Ook wordt duidelijk dat een jong kind niet betekend dat de hechting beter of makkelijker verloopt. Veel belangrijker is wat het kindje al heeft meegemaakt in zijn/haar leven!

Vierde bijeenkomst, 7 oktober 2004
Scheiding en rouwproces. De eigen situatie van de adoptieouders. Wat voor effect kan adoptie hebben op een kindje. Hoe kan een kindje daarmee omgaan. In welke situatie zitten de adoptie ouders en hoe hebben zij 'tegenslagen' verwerkt.
Ook wordt er in een mannengroepje en een vrouwengroepje gepraat over adoptie. Gesprekonderwerpen worden op kaartjes meegegeven. Heel erg leerzaam en vooral ook leuk: Je hebt echt gelegenheid om onderling erover te praten en dat is prettig en herkenbaar!

Vijfde bijeenkomst, 21 oktober 2004
Opgroeiende adoptiekinderen. Hoe gaat een kind om met het feit dat hij/zij geadopteerd is. We krijgen video(s) te zien waarin adoptie kinderen hun verhaal vertellen. Daarna wordt daarover nog gesproken.

Zesde bijeenkomst, 28 oktober 2004
Het verdere verloop van de adoptie procedure wordt besproken. Wat kunnen verwachten bij het gezinsonderzoek. Hoe kom je tot een landenkeuze. Als laatste wordt er een spel gespeeld, waarbij een (ouder)paar een kindje gaat plaatsen bij een van de andere paren. Leuk! Met foto's!