Reisverslag 2e reis naar Kuba

Dinsdag 18 september
Zooitje in de auto Laika is zo braaf......;-))	Na een ontbijtje in het hotel vervolgen we onze reis naar huis. Rond 8:00 geven we gas...;-)). Tot zo'n 20 km voor de Poolse grens gaat het uitstekend. We zien, tot onze verbazing, dat een aantal vrachtwagen niet de weg naar de grens kiezen. Al snel weten we waarom. Er is een ongeluk gebeurd en de weg is afgesloten. Daar hebben we ruim 30 minuten stil gestaan. Daarna werden alle auto's letterlijk het bos is gestuurd. Deze weg staat uiteraard niet op onze kaart en Tommie is al helemaal de weg kwijt. Ach, we rijden maar achter de meute aan, we zullen er wel komen. En dat doen we ook wel, maar ik denk dat het ons zo'n 1 tot 1,5 uur heeft gekost..;-(( Om 13:30 rijden we eindelijk de grens over. Uiteraard laten we vol trots onze paspoorten zien. Maar alsof de beambte dagelijks een noodpaspoort tegenkomt kijkt hij erna en geeft ze weer terug.... Nou ja, in ieder geval beter dan dat je van alles moet gaan uitleggen en ander moeilijk gedoe ;-)) Het eerste stuk in Duitsland gaat prima. Maar ook hier hebben we geen geluk. Er is aan de andere kant van de weg een ongeluk gebeurd. Op een stuk waar ze aan de weg bezig zijn. Dus staan we weer in de file, door de wegwerkzaamheden en de kijkers (dus dat doen ze niet alleen in Nederland...;-))). Rond 17:00 komen we toch echt in de file van de spits terecht. We besluiten om maar wat te eten. Als we weer verder gaan lijkt het een stuk rustiger. Met de nadruk op lijkt.... Wegwerkzaamheden vinden ze in Duitsland blijkbaar ook heel leuk ;-))) En voor de verandering staan we maar weer eens in de file..... Zo'n 130 km voor de Nederlandse grens houd de snelweg even op en moet je door een klein plaatsje. Dat ze dat nog niet veranderd hebben begrijp ik niet. Om 20:00 op een dinsdag avond is het er nog hartstikke druk en het schiet dus weer voor geen meter op. Maar ook hier geldt: we komen er wel. (Ter illustratie: Het Roergebied en parkeren binnenstad was dezelfde kant op....;-))) Ondertussen doet onze kleine man het fantastisch. Hij zit een beetje naar buiten te kijken (vrachtwagens zijn heel erg interessant), slaapt af en toe wat en zit te spelen. Uiteraard wordt af en toe wel duidelijk gemaakt dat hij wat eten of drinken wil en de vieze luier hoeft hij niet te vertellen, dat ruiken we wel...;-))) Alleen als we gestopt hebben en hij moet weer terug de auto in, sputtert hij even tegen, maar dat is gelukkig niet lang...
Ik ben zo lief in de auto.....:-))	Rond 21:00 rijden we Nederland binnen. Kuba is net in slaap gevallen, dus dat ik hem vertel dat hij nu in zijn nieuwe thuisland is, gaat aan hem voorbij (maar als hij wakker was geweest had dat waarschijnlijk geen verschil uitgemaakt..... ;-)) We bellen met het thuisfront dat we in Nederland zijn. Ook de nodige SMS-jes worden verstuurd ;-)) Om 22:45 roept Tommie: 'Bestemming bereikt'. Eindelijk: THUIS!!!! Daar zijn Shirley haar ouders om ons te verwelkomen. Kuba is wakker geworden (ja, de auto staat stil, dus ik wordt wakker...;-)))). De huiskamer is helemaal versiert met slingers en ballonnen. Ook staat er een grote mand van de buurt met allemaal leuke dingen voor Kuba. Daar gaat hij vast heel veel plezier mee beleven ;-)) Maar het ventje is moe. Shirley neemt de gok en breng hem gelijk naar z'n nieuwe kamertje om hem naar bed te brengen. Ben benieuwd hoe hij dat gaat vinden in zo'n vreemde omgeving. Hij kijkt wel heel geïnteresseerd rond. Maar is toch ook wel heel moe. Shirley probeert zoveel mogelijk de 'normale' routine af te werken. Omkleden, wassen, even dollen met de tut, verhaaltje voorlezen en welterusten!!!! Hij valt binnen de kortste keren in slaap (en zal uiteindelijk doorslapen tot de volgende dag 8:00 uur). Met Shirley haar ouders drinken we nog wat en vertellen uiteraard over onze laatste dagen en de reis. De kat is blij ons weer te zien. We kunnen aan hem zien dat hij het goed heeft gehad: Hij ziet er prima uit!!!! Hij geeft ons kopjes en wil heel erg graag aangehaald worden (en wil graag naar buiten, maar dat morgen wel weer...;-)) Even na twaalven liggen we moe, moe en moe in ons eigen bedje!!! Wat zullen wij slapen....;-))))

Maandag 17 september 2007
Om 6:30 gaat ons wekkertje. Gisteren hebben we het grootste gedeelte al ingepakt. Alleen nog de laatste dingetjes in de auto proppen en dan op naar Warschau. We gaan nog even langs het pleeggezin om nu toch echt voor de laatste keer afscheid te nemen. Om 8:30 rijden we definitief weg..... Na de nodige wegwerkzaamheden komen we om ongeveer 11:00 uur aan in Warschau. Helaas kent onze Tommie niet de straat waar we moeten wezen, maar wel een straat die eraan grenst. Het mag niet echt baten, we kunnen het niet vinden....;-( We bellen met ons contactpersoon in Warschau. Het kost veel moeite om elkaar te vinden maar uiteindelijk lukt het ons.....héhé. Om 12:30 hebben we de stempels en apostille's op onze papieren!!! Daarna laten we pasfoto's van ons kereltje maken. We blijken er uiteindelijk precies 1 nodig te hebben (en niet 8 zoals K&T aangeeft!). Even voor 14:00 uur zijn we bij de ambassade van Nederland om het Noodpaspoort voor Jakub aan te vragen. Gelukkig werkte ze daar redelijk snel: om 14:45 hebben we zijn paspoort!!!!!! Uiteraard poseren we even voor de ambassade met de hele familie (met paspoorten!!!). Daarna besluiten we om gelijk maar te gaan rijden richting Nederland. Elk stukje wat we nog kunnen rijden in mooi meegenomen. Warschau uit is druk, maar dat is natuurlijk te verwachten in een grote stad om dit tijdstip.
Maar eerlijk gezegd denk ik dat het op andere tijdstippen ook druk zal zijn...;-))) We rijden nog tot ongeveer 18:00 en vinden dan uiteindelijk een hotel vlakbij Lodz (we waren al 2 keer gestopt bij een hotel, maar die zaten vol). Even boven Lodz begint namelijk de snelweg, dus daar kunnen we morgenochtend dan gelijk oprijden. Dit hotel heeft alleen nog de suite over, maar die kunnen we krijgen voor de prijs van een 'gewone' kamer. Wij mazzel, want nu hebben we een aparte kamer voor Kuba!!! Ideaal!!!! We gaan wat eten en ons ventje heeft uiteindelijk bijna 1 uur in de kinderstoel gezeten zonder echt te protesteren (wat zijn we trots op hem!!!) Daarna in het campingbedje gelegd en meneer was zo vertrokken. Aangezien wij het ook wel zat waren, zijn we na een verfrissende douche ook snel het bedje in gekropen. Morgen een lange dag met veel kilometers voor de boeg.....;-)))

Zaterdag 15 september

Dit zal dan toch echt de laatste update uit Polen zijn. Ik wil jullie allemaal nog wel om een gunst vragen. Als we dinsdag/woensdag thuis komen, willen we graag de tijd nemen voor elkaar. Kuba moet ons gaan accepteren als zijn ouders. We kunnen jullie hulp daarbij gebruiken. Ik heb daar in het verleden al eens een pagina aan gewijd (Hechting) , en wil jullie dan ook vragen of jullie deze nog eens door zouden willen lezen. Het is niet alleen in ons belang, maar vooral in het belang van Kuba!!!! En wees nou eerlijk, we gunnen dit prachtige, leuke, lieve, ondeugende, eigenwijze ventje toch allemaal het beste???????

Vrijdag 14 september
Vandaag een drukke en spannende dag. Vandaag kunnen we de papieren bij de rechtbank ophalen. Tegen de eerder gemaakte afspraken in, haalt de directrice van de adoptie commissie alleen de papieren bij de rechtbank op. We konden hier niets meer aan doen omdat we dit pas donderdag avond hoorde...;-((( We verwachten eigenlijk dat ze dan niet ik orde zullen zijn, mede omdat ze hier nog nooit een Nederlandse adoptie hebben gehad. We zullen zien.... Om 9:30 hebben we afgesproken bij het gemeentehuis van Biala Podlaska om de geboorte akte te laten wijzigen. De adoptiecommissie heeft al gebeld dat het een kwartiertje later wordt. Tegen 10:00 uur is ze er en ze stiefelt gelijkt het gebouw in om eea te laten wijzigen. We willen graag de papieren zien. Zoals verwacht is het niet in orde. Op elk exemplaar staat een mooie stempel met 'Odpis', wat in het Pools kopie betekend. In onze instructies staat duidelijk dat we een origineel moeten hebben en 3 kopieën. We hebben zo wie zo maar 3 exemplaren. De dame van de adoptiecommissie belt met de contactpersoon van Kind & Toekomst en zegt dat het in orde is. Eigenwijs als we zijn, belt Shirley ook nog even met de contactpersoon. En het is dus niet in orde. De contactpersoon spreekt nog met de dame van de adoptiecommissie en we gaan weer terug naar de rechtbank. Daar komen we er niet echt uit. De rechtbank houdt vol dat er altijd een stempel met Odpis op staat, want het origineel blijft in de rechtbank. Shirley belt weer met de contactpersoon van K&T. Uiteindelijk belandt de telefoon bij de persoon werkzaam bij de rechtbank. De contactpersoon probeert haar uit te leggen wat de bedoeling is en het is duidelijk dat de persoon bij de rechtbank zich niet zomaar gewonnen geeft. En dat alles omdat we een exemplaar willen zonder een stempel Opdis..... Uiteindelijk lukt het.....zucht.... We gaan ondertussen terug naar het gemeentehuis waar de nieuwe geboorteaktes klaar liggen. Heel speciaal om op papier te zien dat wij de vader en moeder zijn van Kuba!!!!!
Daarna weer terug naar de rechtbank om het 'origineel' op te halen. Inmiddels heeft de pleegvader zich ook bij ons gevoegd en hij functioneert als taxichauffeur. Erg handig als je haast hebt, maar hij rijdt ook als een echte taxichauffeur, inclusief het commentaar op de andere weggebruikers ;-)))). Maar we hebben alles compleet. Nu nog naar Lublin voor de legalisatie. Het is inmiddels tegen half 12. Met Lublin is in eerste instantie afgesproken dat we er voor 14:00 zouden zijn en het ongeveer 2 uur rijden. Samen met het zoeken naar de rechtbank wordt het wat krap. De dame van de adoptiecommissie belt met Lublin en we hebben tot 15:00 uur..;-)))
Shirley rijdt onze auto terug naar huis en haalt Kuba op die bij de pleegmoeder is geweest. Kees gaat samen met de pleegvader (als chauffeur) en pleegzoon (als tolk) naar Lublin. De pleegvader heeft lekker de sokken erin en binnen 1,5 uur zijn ze in Lublin. De legalisatie gaat uiteraard niet eventjes snel. Het kost best wel even tijd om 6 stempels en 6 krabbels te zetten ;-))) Maar het lukt!!!! Om 16:30 zijn ze weer terug en alles wordt gefaxt naar de vertaler. Die faxt de vertalingen vervolgens weer naar het nichtje van onze contactpersoon van K&T. Haar tante (de moeder van het nichtje dus) haalt deze vervolgens weer op. Maar om nu te zeggen dat de hele familie betrokken is...;-)))) Maandag 17 september vertrekken we naar Warschau. Om 11:30 hebben we afgesproken met de tante van de contactpersoon. Zij begeleidt ons verder in Warschau om de papieren verder te regelen. En daarna: Komen we jullie allemaal weer pesten, we kunnen niet wachten!!!!!!! We hopen dinsdag/woensdag thuis te komen. Dat hangt allemaal af hoe vlot het in Warschau gaat en hoe de reis verloopt. Jullie horen het vanzelf wel...;-)))))

Zaterdag 8 september t/m Donderdag 13 september

Hier mag ik niet aankomen, maar doe het toch...;-)) Als iets niet lukt wordt ik verdrietig

Zoals verwacht heeft het stralende zomerweer ons verlaten. We hebben zelfs een paar dagen binnen gezeten en de (buiten)planten hebben hier goed water gehad. Maar ach, we hebben een prima tijdverdrijf: Ons ventje!!! Al met al is de week toch voorbij gevlogen. We doen de boodschappen en gaan nog even Biala Podlaska in (om toch nog even bij dat leuke kinderkleding winkeltje te kijken...en natuurlijk nog wat te kopen;-))). We krijgen langzaam een raar gevoel: We zijn hier over niet al te lange tijd weg, dan gaan we weer terug naar ons kikkerlandje. Hoe graag we dat ook willen, het voelt toch vreemd aan. We gaan met ons ventje naar huis, maar Kuba is nog nooit in het buitenland geweest.... Hoe zal hij dat allemaal gaan vinden?? Hoe zal de reis naar huis verlopen?? Krijgen we de papieren allemaal vrijdag geregeld?? Zullen alle papieren in 1 keer goed zijn?? Kortom, we krijgen langzaam de kriebels......;-)) De glijbaan opklimmen...;-))

Vrijdag 7 september

Vanochtend zijn Pa en Ma weer vertrokken en het is nu wel heel erg stil hier. We krijgen nu zelf ook heel erg veel zin om naar huis te gaan, maar we moeten nog even geduld hebben. Ach, nog zo'n 2 weken en wij zijn (als alles goed gaat) ook weer in Nederland. De afgelopen week hebben we ons prima vermaakt. Het mooie weer heeft ons (waarschijnlijk) definitief verlaten....;-((( Gelukkig was het donderdag wel ietsjes beter en konden we de plaatselijke markt bekijken. Aangezien Kuba nogal moe was, lag hij al snel te slapen in de buggy!! Op de markt is je Zloty zeker een daalder waard!! Daar kost alles niet veel!! (Voorbeeldje:5 paar sokken voor 10 Zlt (is +/- € 2,50), kwaliteit moet nog blijken na 1 keer wassen ;-)).) Donderdag middag zijn we even Biala in geweest (i.p.v. afgelopen dinsdag). En jawel...we hebben de Chinees weer terug gevonden. Aangezien onze jongste telg nog niet zo goed stil kan zitten (en dat lijkt mij heeeel erg logisch voor een knaapje van 1,5 jaar!!!) hadden we maar besloten om wat te gaan halen. Op de kaart was het her en der een beetje gokken wat het zou zijn, maar al met al hebben we er prima van gegeten!!!!! O ja, we hebben natuurlijk wel gelijk misbruik/gebruik gemaakt van die akelige lege achterbank in Pa en Ma hun auto. Die ligt nu dus wel vol met eea wat wij niet (meer) nodig hebben, of waarvan wij dachten dat we het niet meer nodig zullen hebben...;-)))))

Woensdag 5 september

Vandaag was het weer echt Hollands: Bijna de hele dag regen!!! Voor ons nu wel heel prettig dat Pa en Ma er zijn, geeft ons toch wat afleiding, anders 'zit je ook maar....'. Uiteraard voor Pa en Ma ietjes minder, wie wil er nu regen op z'n vakantie, daar rij je toch geen 1400 km voor ;-))). Om 17:00 uur stond er iets speciaals op onze agenda, wat we zo gepland hadden dat Pa en Ma er ook bij konden zijn: We hebben Kuba laten dopen in de kerk. Voor de mensen die ons kennen, zullen sommige nu misschien toch wel wat verbaasd zijn, wij zijn nu eenmaal geen frequente bezoekers van de kerk. Voor ons is het toch wel heel speciaal omdat het in Polen is gebeurd en we daarmee zijn (Poolse!!) doopbewijs hebben met onze namen erop (en ook al met Kuba z'n nieuwe achternaam!!!) En zoals jullie kunnen zien op de foto is het doopbewijs niet het enige...;-)))) We zijn er heel blij mee dat we dit later aan hem kunnen geven. Het is aan hem zelf wat hij er mee wil doen (of niet), maar we kunnen het hem in ieder geval geven!!!!!

Maandag 3 september

Jammer genoeg is het weer een beetje omgeslagen en ik vraag me af of we de 20 graden wel halen. Zeker 's-avonds koelt het aardig af. T-shirtjes weer is nu echt wel voorbij. Maar we vermaken ons even wel. We wandelen met Kuba, doen boodschappen. Morgen gaan we even Biala Podlaska in (als het weer het toelaat.....;-))). En we zullen een poging doen om de Chinees te vinden...;-)) Vandaag zijn we ook op controle geweest met Kuba (en de pleegmoeder) bij het ziekenhuis. Alles is in orde en geen verrassingen. Ook hebben we een papier gehad van de dokter voor de arts(en) in Nederland en daar zijn we nu al blij mee (al moeten we 'm nog laten vertalen, en een dokters handschrift in het Pools is helemaal onleesbaar!!!!!). Verder zijn we natuurlijk ook heel blij met de bak en braad die oma heeft meegenomen, want nu hebben we eindelijk weer een beetje jus!!! Wij hebben hier alleen puur vet kunnen vinden en das niet lekker!!!!!

Vrijdag 31 augustus

Na een reis van 2 dagen komen opa en oma aan in Biala Podlaska. Ook zij hebben kennis gemaakt met de fantastische wegen in Polen en alle wegwerkzaamheden onderweg. Door Warschau heen hebben ook zij het in 1 keer gered, al was het her en der met een klein beetje geluk ;-))). Kees wacht hun op aan het begin van Biala Podlaska en 'begeleidt' ze na ons onderkomen. Daar wacht Shirley op ze met hun kleinzoon!!! Kuba vind het wel interessant, maar moet toch wel even wennen. Das logisch toch?? Natuurlijk vinden opa en oma Kuba een hartstikke lief jochie en Kuba vind opa en oma natuurlijk ook heel lief. Laika is ook helemaal blij dat opa en oma er zijn, krijgt ze weer wat extra aandacht!!! Natuurlijk moet opa de volgende dag wel even extra uitrusten van de lange reis. (foto ;-))

Woensdag 29 augustus

Zomaar een paar kleine verhaaltjes: - De stofzuiger is een vreselijk interessant apparaat, ik zit er dan ook altijd heel verbaasd naar te kijken. Wat doet zo'n ding toch en waarom moet je die stang toch heen en weer halen en waarom maakt ie zo'n herrie? En er zitten natuurlijk ook hele interessante knoppen en zo op: Wat zullen die doen??? Eens proberen.... He, als je hard genoeg op deze knop slaat, houd het apparaat op met herrie maken. Wat zal er gebeuren als je er nog een keer hard op slaat???? Je raad het al: dan gaat ie aan!!!.... Maar dat is toch wel heel vreemd en ik weet niet hoe snel ik weg moet komen!!! - Ik houd inmiddels 's-ochtends zelf m'n fles vast. Al moet papa of mama er nog wel bij blijven, want anders ga ik er mee spelen en dan zit ik helemaal onder. Vind ik wel leuk, papa en mama iets minder....;-))) Ook krijgt ik dan wel heel erg weinig melk binnen en heb ik weer heel snel honger!!! - Ik begin steeds beter te begrijpen wat ik met een vorkje moet en wat mama van mij wil als ze die voor mij houd. Ik moet hem pakken en in m'n mond steken. Als beloning zit er altijd iets lekkers aan!!! Als ik dat al een paar keer gedaan heb, probeer ik mama toch weer zo gek te krijgen dat zij het voor mij doet. Jammer genoeg trapt ze daar niet in....;-((( - Lopen gaat steeds beter en ik ben apetrots op mezelf. Dat kan je dan ook wel aan mij zien als ik loop!!! En ik kan al een heleboel passen achter elkaar zetten en rondjes draaien zonder te vallen. Als ik ergens bovenop ga staan (en dat is dan meestal mijn eigen speelgoed wat ik rond laat slingeren) dan glijd ik nog wel weg en lig op m'n gat!!! - Ik ben weer een ervaring rijker: Hier in huis zijn geen traphekjes en ik weet inmiddels wat het is om van de 2e tree af te vallen (mama was niet snel genoeg om mij op te vangen.....slome mama!!!). Gelukkig was er niet veel aan de hand en kon mama mij snel weer troosten. Daarna ben ik wel 1 hele dag van de trap weg gebleven, maar ik ben nu al weer vergeten wat er gebeurd is.....

Zondag 26 augustus

We zijn uitgenodigd op de koffie bij onze vertaalster van de rechtbank. Voor ons de eerste keer dat we met ons ventje op visite gaan bij iemand. Dus weer een eerste keer voor iets ;-). Als we binnen komen houd Kuba Kees goed vast en mag hij hem dus niet neerzetten!!! Voor ons een heel goed teken!!! Tuurlijk, wij zijn dan wel het enige bekende wat hij op dat moment ziet, maar we vinden het beide opvallend dat hij toch al zo duidelijk de veiligheid bij ons zoekt. Het hele bezoek blijft hij in de buurt van ons en uit de buurt van onze vertaalster en haar man!!! Voor de rest gedraagt Kuba zich prima!! Geen rare streken, al moet er natuurlijk wel even gecontroleerd worden wat er in de kasten zit!!! We hadden beide niet verwacht dat hij al zoveel ons zou opzoeken, maar natuurlijk hoor je ons niet klagen!! Het is in ieder geval wel duidelijk dat er al een begin is gemaakt met de hechting, en daar zijn we natuurlijk alleen maar heel blij mee!!!!!!!!

Dinsdag 21 augustus en Woensdag 22 augustus
	Er gebeurd deze dagen niet veel bijzonders. We doen wat boodschapjes, spelen met Kuba, wandelen met de hond en zetten het badje op, want de temperatuur hier is zo'n 30 graden.... Ook niet alles, maar beter dan regen!!!!

Maandag 20 augustus

Vandaag een spannende dag. Er komt in ieder geval iemand van de adoptie commissie. Het is nog niet zeker of er ook iemand van de rechtbank komt. Om een uur of 11:00 arriveert ze, samen met de dochter van het pleeggezin die eea zal vertalen. Niemand van de rechtbank. Natuurlijk zetten we ons beste beentje voor en Kuba is in een superstemming!!! Hij speelt vrolijk met ons (en wij met hem ;-)). Ook heeft ze weer de nodige vragen. Dit keer geen 'gekke' vragen (behalve dan of hij al een paar woorden Nederlands spreekt: Nee, maar ook geen Pools!! Hij komt niet verder dan 'houw'(=zijn woord voor hond) en ham(=ik wil eten/drinken). Natuurlijk geven we aan dat we al heel veel van dit kleine mannetje houden en dat we ons niet kunnen voorstellen dat hij er niet zou zijn. Wat kan een mens snel van iemand gaan houden!!!! Het valt haar op dat we al zo goed met Kuba overweg kunnen en het lijkt wel of hij altijd al bij ons is geweest!! Super- compliment dus ;-))) Ze is in ieder geval super tevreden!!! Jippie!!! Later die dag belt het pleeggezin met de rechtbank om te vragen of er nog iemand van de rechtbank voor de 23e komt. Er staat niets in ons dossier dat dat zou moeten, dus mogen we ervan uitgaan dat er niemand van de rechtbank ons komt 'controleren'.

Hond en kind tegelijk bezighouden.....

Zaterdag 18 augustus

Momenteel zien onze dagen er een klein beetje standaard uit. 's-Ochtends gaan we op pad om een boodschapje of zo te doen, daarna gaat onze man slapen. 's-Middags spelen we (er is een klein speeltuintje bij de kerk), gaan lopen met de hond, zorgen voor ons eten, spelen nog even en na een laatste hap gaat onze man slapen. Aan eetlust overigens geen enkel gebrek!!! Hij eet onderhand nog meer dan wij!!!! En dat verdwijnt allemaal in dat kleine lijfje van hem!!! Verder mankeert Kuba absoluut niets aan zijn longen of stembanden!!! Wat kan hij een geluid produceren zeg!!! Daarmee wil hij duidelijk maken dat hij of eten wil, of drinken wil of aandacht wil. Ook als hij z'n zin niet snel genoeg krijgt, weet hij dat zeer duidelijk te maken ;-))) En dan moeten wij natuurlijk proberen dit juist niet te geven, maar af en toe is het wel lachwekkend....;-)))(en eerlijk gezegd ook wel eens zeer frustrerend, vooral als je in een winkel loopt en menigeen je toch wat geërgerd aankijkt....) De slab op de foto is dan ook zeer op zijn lijf(je) geschreven!!!

Woensdag 15 augustus en donderdag 16 augustus
Deze twee dagen is het prachtig weer. Erg warm (en als we het goed begrepen het in Holland een stuk minder...hihi.) Woensdag kopen we eerst een paar fatsoenlijke schoenen voor Kuba. Hij heeft alleen een paar sandalen, en dat is toch niet echt makkelijk lopen. Dus worden er een paar 'fatsoenlijke' schoenen gekocht waar hij lekker stevig op staat. Maat is wat moeilijk, er is geen 'apparaat' waarmee we de maat goed kunnen bepalen. We geloven dat de exemplaren die we gekocht hebben in ieder geval niet te klein zijn....;-)) In Nederland maar verder kijken ;-)) Blijft toch wel lastig als je de taal niet spreekt en nog nooit schoenen voor een kleine man hebt gekocht. Maar ze zijn wel leuk en hij stapt er vrolijk op rond!!!
We hebben een opblaasbadje meegenomen uit Nederland en die blijkt niet van al te beste kwaliteit te zijn, de bovenste rand is lek. Maar ach, hij doet nog waar hij voor bedoeld is..... Kuba heeft de grootste lol in het badje en vermaakt zich woensdag en donderdag uitstekend in het water. Bang voor water is hij echt niet!!!! En papa vindt het ook prima om er naast te zitten en ondertussen nog een klein beetje aan zijn eigen 'kleurtje' te werken. Shirley 'rent' heen er weer met zonnebrand, petjes, eten en drinken.... O ja, ook leuk: Als je uit het badje moet en je zit even rustig bij papa of mama op schoot, lekker in een handdoek gewikkeld, dan heb je eindelijk even tijd om je behoefte te doen......uiteraard heb je dan nog geen luier om.... En bedankt!!!!!

Dinsdag 14 augustus

We proberen onze man zelf te leren eten en drinken. Oké, we snappen dat hij nog niet alles zelf kan, maar hij kreeg nog alles aangereikt en zelfs z'n ochtend flesje (ja, die krijgt hij nog, zullen de meningen vast verdeeld over zijn..;-)))) werd nog vast gehouden. Ach, eerlijk is eerlijk, dat is voor ons ook wel leuk, maar we waren toch echt niet van plan om al zijn eten en drinken aan te blijven dragen tot hij 18 is...;-)) Dus zelf eten is het motto!!!! En zoals jullie kunnen zien snapt hij prima wat de bedoeling is!! Misschien was dit de eerste keer dat hij een vorkje met eten zelf in zijn mond heeft gedaan!!!!!

Maar even zonder dollen, we hebben wat opstart probleempjes en moeten echt wel aan elkaar wennen. Ook het juiste ritme vinden zal echt nog wel even duren, zowel voor ons als voor Kuba. En aan alles denken als je weggaat zal ook echt nog wel eens een gewoonte worden..;-))) Vandaag ook nog een nieuwe ervaring voor Kees: Samen met je zoon in bad!!!! Lekker samen spetteren en spatteren. Of Kees er echt veel schoner van geworden is is een vraag, maar het is wel leuk!  En wie weet gaat Kees ons bad thuis nu ook wel gebruiken...;-)) En wat we ook nog wel even kwijt willen aan iedereen: Kuba heeft z'n eerste stapjes gezet!!!! Nog een beetje wankel en het is nog wat schuifelen, maar hij loopt!!! En hij heeft 'netjes' gewacht tot wij er ook bij konden zijn....het is zo'n liefie....;-))) (En de foto is uiteraard niet van z'n eerste stapjes, die mis iedereen standaard, dus wij ook... En natuurlijk hebben we het over de eerste stapjes zonder handen die je vasthouden!!!!

Donderdag 9 augustus
	Een nieuwe ervaring voor Kuba: Naar de kapper. Daar is hij nog nooit geweest en het is inmiddels toch echt wel nodig..... En ja stilzitten is voor zo'n kleine man natuurlijk niet echt de makkelijkste taak. Uiteraard zijn wij nu wel in het trotse bezit van zijn eerste haartjes!!!!!!

Woensdag 8 augustus
Vandaag begint ons officiële contact met Kuba. Om 10:00 komt er iemand van de adoptie commissie ons observeren. Altijd een hele gemakkelijke gedachte, maar niet heus... Om 11:00 uur is ze er eindelijk (en het pleeggezin is ook behoorlijk 'van slag' dat ze zo laat is...) Ze blijft in het totaal 2 uur, maar gelukkig weet ze al snel genoeg en bergt ze haar schrijfblokje op. We zijn geslaagd..;-)) Ze weet overigens nog wel een paar vragen te produceren, zoals wat we in Nederland met Kuba gaan doen als hij ziek is. Nou ehhh....naar de dokter??? Ja, wat anders???? Ze wil blijkbaar weten of we hem wel medische verzorging zullen geven (???). Ja, natuurlijk!!!! Ook het pleeggezin vind dat ze maar rare vragen stelt....het zal wel. Voor het goede doel zullen we maar zeggen.
Als het beste mensie van de adoptiecommissie weg is, zijn we redelijk gesloopt. Toch best wel intensief om 2 uur lang 'in de houding' te zitten. We spreken met het pleeggezin af dat we even wat rusten en om 17:00 uur terug zijn voor het eten. Ook hun hebben dan een beetje tijd voor henzelf. Na het eten gaan we een stukje lopen, maar het begint een beetje te spetteren, dus we gaan maar weer terug..;-)) We mogen Kuba even mee nemen naar ons huis. Hij begint pas te jammeren als we hem weer terug brengen.... ;-((
O ja, het belangrijkste: 23 augustus hebben we de eerste rechtszitting!!!

Maandag 6 augustus en dinsdag 7 augustus

We verblijven bijna hele dagen bij het pleeggezin. Het enige wat we 'thuis' doen is zo ongeveer slapen. (Vandaar dat er ook niet veel tijd overblijft om naar het thuisfront te mailen of te SMS-en. Daar zal wel begrip voor zijn neem ik aan ;-))) De afgelopen 2 dagen hebben we Kuba al een paar keer alleen 'mee gehad' en hebben we hem ook meegenomen naar ons huis. Hij vind 't allemaal reuze interessant en is (nog ;-))) niet lastig geweest. Laika krijgt wat aandacht te kort, maar we proberen haar zoveel mogelijk overal bij te betrekken.

Zondag 5 augustus
We vertrekken rond 9:00 uur en hopen rond 17:00 in Biala Podlaska te zijn. Er schijnt nog meer snelweg te zijn dan op de kaart word aangegeven. We volgen de borden maar. We blijken toch wel iets meer zuidelijker te gaan dan we zouden willen. De 'tijdwinst' is dan ook minimaal, maar ach, we hebben even kunnen doorrijden. Door Warschau rijden gaat goed, we vinden in een keer de juiste weg, met behulp van Tommie en de borden. Even buiten Warschau komen we weer lekker vast te staan door wegwerkzaamheden. Ach, die zijn we al een paar keer tegen gekomen en zullen we ook nog een paar keer tegenkomen ;-))
Om 16:30 rijden we Biala in en we vinden in (bijna) 1 keer de weg naar het pleeggezin. Deze zijn toch wel enigszins verbaasd dat we de weg zelf terug hebben gevonden, ze hadden een telefoontje verwacht ;-))))
En daar is hij dan weer, ons ventje. Hij zit ons wel even aan te kijken, maar het ijs is al snel weer gebroken. Het is (en hopelijk blijft) een lachebekje..;-))
Ze zijn bezig met het eten en er wordt toch echt van ons verwacht dat we mee blijven eten. Een ding weten we in ieder geval zeker: We hebben het enorm getroffen met dit gezin. Ze zijn heel gastvrij en proberen ons overal mee te helpen. De hele avond blijven we bij het pleeggezin. We spelen met Kuba en hebben zelf ook de grootste pret.
Het huis waar we in verblijven is met recht groot..;-)) We wisten dat er niet zoveel meubels in zouden staan, maar wat er nu in staat is wel heel erg weinig ;-(. Eigenlijk is het geeneens genoeg om fatsoenlijk in te wonen. Ook hier springt het pleeggezin weer bij ;-)) Ze regelen van alles voor ons en we kunnen de nodige broodnodige dingen (zoals pannen, borden en bestek !!!) van hun lenen ;-)).

Zaterdag 4 augustus
Om 5 uur gaat de wekker. Ach het is maar een half uurtje vroeger dan op een werkdag ;-)) De laatste spullen worden in de auto geladen en op 7 uur gaan we eindelijk op weg. Gelukkig kunnen we goed doorrijden tot de Poolse grens. Daar aangekomen staat er een gigantisch rij voor de douane....met vrachtauto's wel te verstaan. Wij passeren zeker een kilometer of 5 alleen vrachtauto's, en dan...komen ook wij stil te staan... Gelukkig duurt het al met al maar iets meer dan een halfuurtje en rond 14:30 passeren we de grens. Laika doet het hartstikke goed. Ze vind autorijden niet erg al heeft buiten spelen toch echt haar voorkeur.
Hierna is het gedaan met lekker doorrijden :-0. Geheel volgens planning overigens. Rond 17:00 rijden we Poznan binnen en gaan op zoek naar een hotel waar ons viervoetertje ook mag overnachten. Geen enkel probleem, zo gevonden. Het is toch wel een beetje vreemd om nu eindelijk in Polen te zijn. Ons kereltje is nu niet meer zo heel erg ver weg...;-))

Vrijdag 3 augustus
's-Morgens gaat de telefoon: K&T aan de telefoon. Ze vraagt of ik maar even wil gaan zitten.. ;-)) We worden op 6 augustus in Polen verwacht!!!! Oeps...dan moeten we nog een boel regelen !!!! De nodige familie wordt gebeld, SMS-jes worden verzonden en uiteraard ook de nodige mailtjes. Daarna beginnen we met pakken. Gelukkig ligt er al een boel klaar zodat het pakken zelf allemaal wel mee valt. Nog een bezoekje aan de ouders, en alles in de auto stouwen ;-)) (Valt ook niet mee...;-)))