Reisverslagen

Adoptie Sylwia | Ons verhaal | Voorstel | Verslag 1e reis | verslag 2e reis |



Woensdag 14 juli 2010
Bob de Wie?????? Vandaag gaan we echt naar huis. Vandaag komen we thuis en vanavond slapen we lekker in ons eigen bedje!!! Om 7 uur zitten we aan het ontbijt en even voor 8 uur zitten we weer in de auto. Het eerste stuk hebben we snelweg, dus kunnen we kilometers maken. Het gaat goed met de kids en de dvd van Bob de Bouwer wordt ook zeer geïnteresseerd door Sylwia bekeken. Het wordt door Kuba niet op prijs gesteld als Shirley een keertje voor een andere DVD kiest. (Niet dat ze de hele weg DVD kijken hoor!) Om half 1 rijden we Polen uit. Het gaat eigenlijk best wel goed. Af en toe komt er her en der wel wat in opstand en natuurlijk probeert Kuba ook in de auto te bepalen waarmee Sylwia speelt. Hij is dan ook verbaasd als Shirley er wat van zegt zonder zich om te draaien, maar ja, in het make-up spiegeltje kan ze precies Sylwia zien...:-))). De temperatuur loopt buiten op tot 36 graden (rijdend). Binnen genieten we nog steeds van de airco. Na het eten gaan we op voor de laatste 250 km.
Vlak voor de Nederlandse grens komen we in 'het noodweer' terecht waar in Nederland een weeralarm voor is uitgegeven. We zien de temperatuur in de auto binnen 2 minuten 15 graden zakken naar 20 graden. De regen komt lekker naar beneden en er zijn wat windstoten. Al met al valt het reuze mee en rond Apeldoorn hebben we het gehad en breekt de zon weer door. Om 21:00 zijn we thuis, waar de ouders van Shirley ons opwachten. Het huis hangt vol slingers en de ramen staan lekker tegen elkaar open (wat hoog nodig is/was!). De kids spelen nog even een uurtje en dan gaan ze naar bed. Beide slapen snel in na de vermoeiende reis. Met Shirley's ouders drinken we nog wat, met een stukje kaas en worst, meegenomen door de ouders van Shirley :-))).
Al met al weer een lange reis, maar we kunnen zeggen dat ze het beide hartstikke goed gedaan hebben. Zonder huilbuien oid hebben ze het 2 dagen uitgehouden!!!! Knap hoor!!
Jippie, in Nederland


Dinsdag 13 juli 2010
Voor de Ambassade Om 6:00 gaat onze wekker. We stappen vol goede moet uit bed en pakken de laatste dingen in. Om 7 uur maken we de kids wakker en tegen achten zijn we klaar voor vertrek! We gaan naar het pleeggezin van Kuba en nemen afscheid van hun. We kunnen hun niet genoeg bedanken, ze hebben weer zo veel voor ons gedaan de laatste paar weken, dat de cadeautjes die we hebben gekocht eigenlijk niet voldoende zijn. Deze mensen zijn hun gewicht in goud waard!!! En meer!!!!!
De reis gaat redelijk soepel en gelukkig kunnen we de weg naar buitenlandse zaken zonder al te veel problemen ondervinden (al hebben we wel 3 keer op dezelfde weg gereden, heerlijk een grote stad waar ze aan de weg bezig zijn..... :-)). Tegen 11-en staan we bij het ministerie om daar de stempel te halen en even later staan we weer buiten. Helaas is de ambassade tussen 12:00 en 14:00 dicht en was het niet mogelijk om 's-ochtends te komen. We eten wat en wandelen in een park (waar officieel geen honden zijn toegestaan, maar we nemen Liaka toch mee. Met deze warmte kan ze absoluut niet in de auto achter blijven en het idee van ons contactpersoon om haar even achter te laten bij het restaurant waar we wat eten vind ik niet echt geweldig....). We worden her en der wel wat aangekeken, maar gelukkig hebben we maar een klein hondje.... Het park is overigens erg groot en erg mooi. Zeker de moeite van het bekijken waard, al moet ik toegeven dat het voor ons een beetje tijdverdrijf is.... Om 14:00 zijn we bij de ambassade en om14:30 komen ze ook een keer (terwijl de dame in kwestie wist dat we er om 14:00 zouden zijn en ook waren).... Poolse stiptheid zullen we maar zeggen.... Het paspoort maken duurt ongeveer 20 minuten, dus om 15:15 hebben we haar paspoort (waren blijkbaar 20 'Windows minuten'). Uiteraard poseren we even met z'n alle voor de ambassade met de paspoorten!!!
Maar goed. We stappen in een BLOEDHETE auto, die 4 uur in de brandende zon heeft gestaan. Zelfs Kuba geeft aan dat z'n stoeltje wel een beetje warm is. Klopt schat, als we gaan rijden wordt het snel beter. Lang leve de airco in de auto!!!!
De reis gaat best wel vlot. Rond 5 uur zijn we aan het begin van de snelweg. We besluiten in al onze wijsheid dat we beter het zelfde hotel kunnen zoeken als de vorige keer, ipv doorrijden. Nu doen ze het nog goed, maar het loopt tegen etenstijd en dan kan het zomaar omslaan :-)). We vinden het hotel weer en kunnen weer in de 'suite' slapen. Ideaal, want dan hebben we een extra kamer en zelfs een koelkastje. Na het eten (waar ze het allebei prima doen) gaan we lekker slapen. We leggen ze samen op dezelfde kamer, eens kijken hoe dat gaat.... :-) Het gaat prima!! Beide slapen vlot in en we horen ze niet meer tot de volgende dag. We nemen beide nog even een douche en komen tot de conclusie dat airco in de kamer eigenlijk best wel had gekund...:-)

Maandag 12 juli 2010
Vandaag de grote dag van de papieren regelen. De pleegmoeder van Kuba komt in ons huis oppassen op Kuba en Sylwia. Voor haar ook heel spannend omdat ze Kuba niet (meer) kan verstaan. Wij hebben dan in ieder geval 'onze handen vrij' en kunnen 'rustig' alles regelen. Eerst naar de rechtbank waar we om 9:00 zijn. De dame van de adoptiecommissie is er ook en zij vraagt naar de papieren. Het gaat ongeveer een uurtje duren. We gaan even in een winkelcentrum wat koffie drinken en spreken af om 10:00 weer terug te zijn. Daar blijkt dat alles nog niet klaar is. We zien veel mensen heen en weer wandelen, maar het duurt en duurt maar. Uiteindelijk hebben we om 11:30 alle papieren!!! Zucht!!! Geduld hebben, ja, in Polen heel erg handig....:-). Maar gelukkig staat er op geen enkel exemplaar de stempel 'Opdis' (zoals bij Kuba). We hebben dus feitelijk alleen maar originelen!!! Zelfs de extra kopie (4 ipv 3) hebben we, en daar hoeft niets voor te worden betaald.
Ons contactpersoon heeft een vriendin 'opgetrommeld', die ook goed Engels spreekt. Hierdoor kunnen we nu splitsen. Kees gaat samen met ons contactpersoon en de pleegvader van Kuba naar Lublin om de uitspraak te legaliseren. Shirley gaat samen met de dame van de adoptiecommissie en de vriendin naar het registratie kantoor om de geboorte akte te laten aanpassen. Daar is het 'druk'. het kan wel 1,5 uur duren...... We spreken af dat we maar even terug gaan naar huis. Shirley zet de dame van de adoptiecommissie af bij het adoptiecentrum en rijd met de vriendin terug naar huis. Daar heeft ze even tijd met Kuba en kan Sylwia uit bed halen en haar even eten geven. Daarna is het al weer tijd om terug te gaan naar het registratie kantoor (13:15). De vriendin rijd samen met Shirley naar het adoptiecentrum om de dame weer op te halen en daarna naar het registratie kantoor. Daar ligt alles gelukkig klaar en alles is in orde. Jippie, die hebben we vast binnen!
Kees arriveert om 13:30 in Lublin en ook daar hebben ze ongeveer een uur nodig om een paar stempels op de papieren te krijgen. Om 16:30 is Kees weer terug met de gelegaliseerde papieren en komt de geboorte akte ophalen, zodat deze gefaxt kunnen worden naar de vertaler. Dat lijkt makkelijk, met nadruk op lijkt..... Faxen via het postkantoor lukt niet (waarschijnlijk omdat het een soort mobiel faxnummer is, deze blijken op het postkantoor geblokkeerd te zijn....). Drie postkantoren later wordt er bij de vader van de pleegvader van Kuba gecontroleerd of het wel een faxlijn (nummer) is wat we hebben (het pleeggezin van Kuba heeft alleen nog mobiele nummers, dus geen vaste lijn). Het nummer is echt het goede nummer. De pleegvader heeft thuis nog een faxapparaat staan, en deze wordt onder het stof vandaan gehaald. Na wat vastlopers en dergelijke zijn eindelijk de papieren gefaxt. Via Grazyna wordt er contact opgenomen met de vertaalster (want die blijkt onderweg te zijn, waardoor we haar niet konden bereiken). We horen over een uurtje of alles goed is aangekomen. Inmiddels is het tegen 7 uur. Shirley heeft ondertussen met de kids al gegeten (ook een nieuwe ervaring, die voor Sylwia iets minder was, ze moest de box in toen Shirley aan het koken was....). Om half 9 belt Shirley nog maar eens of alles in orde is. Grazyna gaat bellen en even later krijgen we een telefoontje dat alles in orde is en dat de vertaalde papieren morgen bij de contactpersoon in Warschau liggen.....zucht.....
Al met al een lange dag, maar gelukkig met een goede afloop. We hebben alle papieren en daar gaat het uiteindelijk toch om!!!!
Tegen half 11 is de auto vol, alles wat er in moet, zit er wel zo'n beetje in. Morgen bijtijds op om richting Nederland te gaan (met een tussenstop in Warschau).


Zaterdag 10 juli 2010
Dit zal waarschijnlijk wel de laatste update vanuit Polen zijn. Morgen gaat Shirley beginnen met inpakken en maandag hopen we alle papieren hier in orde te krijgen. Dan kunnen we dinsdag richting Warschau voor de laatste stempels en daarna het paspoort van Sylwia bij de Nederlands ambassade en natuurlijk daarna de eerste kilometers op weg naar huis!!!! We hebben er zin in :-).
Verder is het hier prachtig weer. Warm en zonnig. Het zwembadje wordt dan ook graag door de kids gebruikt.
Lekker spelen in het gras
Water erin doen (aangezien de slang buiten ligt, komt er eerst warm water uit), en dan lekker spetteren en spatteren. Sylwia zit 's-middags even lekker in de box buiten en daarna uiteraard ook nog even in het badje (in een rompertje, bij gebrek aan een badpakje, maar het werkt ook :-)). Sylwia heeft de grootste pret in het badje en kruip zonder problemen het hele badje door. Dat wordt nog wat als we met haar naar een zwembad of zee/meer gaan, die is er zo vandoor :-).
Ben ik blij dat ik thuis geen spiegeldeur in de kamer heb.... Vandaag hebben we pasfoto's van haar laten maken. Ze zijn best leuk geworden, het is precies Kuba die ook zo verbaasd in de camera keek. Grappige overeenkomst... :-).
Morgen willen we een dappere poging gaan doen om te barbecueën. We hebben zo'n wegwerpbarbecue gekocht. We zijn benieuwd wat het gaat worden :-). We hadden eigenlijk vandaag willen barbecueën, maar dan moet je wel je vlees uit de vriezer halen..... Ach ja, we zullen maar zeggen dat we ook met andere dingen bezig zijn.... :-). En de pizza smaakte ook prima hoor!
Hopelijk to gauw in Nederland!!!


Zondag 4 juli 2010
De dagen beginnen hier een beetje hetzelfde te worden. We krijgen steeds meer ritme en krijgen ook steeds meer zin om lekker naar huis te gaan. Natuurlijk weten we dat het allemaal al heel snel gaat, maar als we bedenken dat Sylwia pas 2 weken bij ons is, kunnen we dat zelf haast niet geloven. Het gaat over het algemeen best goed en natuurlijk zijn er betere en slechtere dagen. Maar we willen Sylwia graag laten kennismaken met haar nieuwe huis en thuisland. En natuurlijk met haar nieuwe familie en vrienden :-).
Verder is Sylwia een vrolijke meid, met een duidelijk willetje. De bench en mandje van Laika blijven leuk en ze is daar dan ook al vele malen weg gehaald :-). Als ze dat op een gegeven moment niet meer leuk vind, laat ze dat duidelijk merken :-). Verder vind ze het heel leuk om speeltjes op de grond te 'gooien' en te kijken hoe dat dan beweegt en wat voor geluid dat maakt. Laatst had ze het spuugdoekje te pakken en kwam tot de conclusie dat dat geen leuk geluid maakte op het kleed. Vervolgens neemt ze een spurt naar het parket en gooit daar het doekje op en is verbaasd als er dan ook niet echt geluid uit komt :-). Daarna was het doekje even niet meer interessant :-). 
Samen kijken naar Laika

Dinsdag 29 juni 2010
Ik ben blij met mijn graafmachine Het is vandaag weer erg warm. Maar omdat vanmiddag de eigenaar van ons huis komt om het gras te maaien, hebben we maar besloten om even het stadje in te gaan (zodat de hele familie hem niet op zijn vingers zitten te kijken). We hebben nog een paar dingetjes nodig en hebben Kuba ook een cadeautje beloofd en hij mag ook een cadeautje voor Sylwia uitzoeken. Hij laat z'n oog vallen op een Dino die alleen geluid maakt als je op een knopje drukt en verder wat met z'n hoofd heen en weer beweegt.
Kuba is er helemaal weg van, maar is hem (gelukkig) snel weer vergeten als Kees een mooie graafmachine tevoorschijn 'tovert'. Deze wordt niet meer los gelaten :-). Hij draagt hem dan ook de rest van de tijd zelf. Voor Sylwia wordt met een beetje hulp van ons een paar speelblokken gekocht. Als we weer terug gaan zegt Kuba nog wel iets grappigs: Hij heeft zijn pet op en doet deze op een gegeven moment af en zegt: Mama haar nat gemaakt! Nee schat, dat heeft mama niet gedaan, dat is zweet :-)
 
Maandag 28 juni 2010
Vandaag is het heerlijk weer. De thermometer onder ons afdakje (wat wel in de volle zon staat) geeft 37 graden aan. Zegt waarschijnlijk meer over de thermometer dan over de temperatuur, maar goed, het is warm. (Er hangt ook een thermometer buiten in de schaduw en deze geeft 25 graden aan, dat geloven we meer.....). 's-Middags zetten we het badje op. Kuba kan niet wachten en gaat zelfs onder de koude water slang staan. Sylwia speelt een poosje in de box buiten, die we maar wel even in de schaduw hebben gezet. Uiteraard heeft ze dat op een gegeven moment wel gezien en geeft te kennen dat ze er eigenlijk wel uit wil. Ze kruipt vrolijk rond, wat natuurlijk resulteert in een hele mooie schone broek :-). Als ze het badje in de gaten krijgt wil ze daar eigenlijk ook wel in en doet hele dappere pogingen om in het badje te komen. We zetten haar dan ook maar even in het badje (nadat ze ingesmeerd is met factor 30 :-))  en ze vindt het geweldig. Shirley functioneert ook nog even als een levende verplaatsbare parasol, want veel zon heeft ze duidelijk nog niet gehad :-), al heeft Kuba hier op de foto ook nog een akelige witte bast. In de box...
Samen in het badje 's-Middags doet ons meisje een kort slaapje van een uurtje, wat we 's-avonds goed merken. We eten iets later (om het voetbal te kunnen zien) en dat word niet op prijs gesteld.... Na het eten is ze uit haar hum en weet ze niet goed wat ze wil. Gelukkig laat ze zich vrij goed door ons troosten, maar ze houdt ons lekker bezig. Als we haar op bed leggen, is ze vlot stil (al protesteert ze nog wel even voor de vorm).


Zaterdag 26 juni 2010
Vandaag word onze meid 1 jaar! Een speciale dag die we toch een speciaal tintje willen geven. Helaas moeten we het doen met 2 ballonen en bellenblaas. Het cadeautje weten we al, maar door plaatsgebrek in de auto zal deze in Nederland worden aangeschaft :-). Misschien niet zo leuk voor Sylwia, maar we denken dat ze het ons wel gaat vergeven :-). We maken er gewoon een gezellig dagje van en voor 's-avonds bakt Shirley pannenkoeken. Meer feest voor Kuba want Sylwia krijgt 'gewoon' een potje. Natuurlijk is er wel een speciale pannenkoek voor Sylwia in de vorm van een 1. Hier speelt ze lekker mee en zit er zelfs even op te sabbelen. We geloven dat ze het in ieder geval wel lekker vind, al weet ze niet zo goed hoe ze dat rare ding weg moet krijgen. Komt wel meid, je leert het vanzelf. In ieder geval een paar foto's..... :-)
Hoera, ik ben 1 jaar!!!! Bellenblaas!!!!!
Hieperdepiep...... Zo is het net als of ik echt pannenkoeken eet...:-)

Vrijdag 25 juni 2010
Vandaag gaat het gebeuren!!! Maar dan wel vanmiddag pas. Dus vanochtend kunnen we nog even ontspannen :-). We passen ons ritme iets aan, want Sylwia moet vanmiddag iets eerder haar bed uit. Alles gaat prima en we stappen om 12:35 strak in pak en rok in de auto om Sylwia naar haar pleeggezin te brengen, Kuba gaat mee naar de rechtbank (Ben ik even blij dat ik toch nog dat overhemdje voor Kuba heb gepakt:-)). We worden om 13:30 verwacht en willen uiteraard niet te laat zijn. De pleegmoeder (is ook de voogd van Sylwia) rijdt met ons mee naar de rechtbank. Even over 1-en zijn we bij de rechtbank. De zaak voor ons loopt nogal uit en we zien mensen in en uit de rechtszaal lopen. Uiteindelijk komt de rechter zelf even naar buiten om zich te verontschuldigen dat alles een beetje uitloopt en dat het nog wel even kan duren. We gaan even naar buiten met Kuba, want het wachten is voor hem natuurlijk ook niet makkelijk.
Voor de rechtbank na de uitspraak Uiteindelijk worden om 14:30 naar binnen geroepen en de rechter geeft aan dat we nog wel een paar onderbrekingen kunnen verwachten. Hij verontschuldigd zich nogmaals. Kees wordt als eerste 'ondervraagd' en ondanks de zenuwen slaat hij zich er goed door :-). Vervolgens weer even een onderbreking. Even later kunnen we weer verder, maar helaas niet voor lang. Weer een onderbreking en buiten staat er inmiddels wat volk (en ook nog de mensen van de vorige rechtszaak). Al snel wordt het 'luidruchtig' en we nemen Kuba mee een andere gang in. Het tumult houdt even aan en na een poosje is het rustig en kunnen we weer verder. De rechter verontschuldigd zich weer en hoopt dat Kuba er niet te veel van heeft meegekregen. We geven aan dat we Kuba even meegenomen hebben in een andere gang en hij knikt goedkeurend. We vervolgen 'onze' zaak en kunnen nu zonder verdere onderbrekingen door. Ook Shirley wordt 'ondervraagd' en de enige 'rare' vraag die we krijgen is in welke taal we met Kuba communiceren? Euhhh....Nederlands?? Daarna worden we weer de gang op gestuurd zodat ze kunnen overleggen. Na ruim 30 minuten mogen we weer na binnen en wordt Sylwia een echte Berlang !!!!!!!!!!! Ook wordt de verkorte procedure toegewezen en kunnen dus over 15 dagen de uitspraak ophalen. Helaas, dat is een zaterdag :-). Maar de maandag daarop kunnen we de papieren rompslomp gaan regelen.
Inmiddels is het wel 16:45 geworden, dus hebben we ruim 3 uur in de rechtbank gezeten. Kuba heeft het al die tijd fantastisch gedaan. We kregen dan ook een compliment van de rechter dat hij kon zien dat Kuba het goed heeft en dus goede ouders heeft en dat ze kunnen zien dat Sylwia goede ouders krijgt :-). En hij verontschuldigd zich nogmaals voor de gang van zaken :-). Mijn zegen heeft hij, we hebben een fantastisch dochter en kunnen nu al met aftellen beginnen!!!! Moet trouwens zeggen dat het een aardige man was, de adoptiecommissie heeft daar helemaal gelijk in!!!!
Thuis gekomen besluiten we pizza te halen en wordt onze eerste maal als de familie Berlang een feit!!!!!
Pizza!!!!! (en een potje voor de kleine meid)


Woensdag 23 juni 2010
Om 15:00 staat de overbuurvrouw bij ons aan het hek met haar broertje. (Zit wat leeftijdsverschil in.... :-)) Ze legt mij in het gebrekkig Duits en een beetje Engels uit dat ze vanavond gaan barbecueën en of wij zin hebben om ook te komen :-). Ze maakt me duidelijk dat Kuba uiteraard ook mag komen. Ach, het is wat anders en waarom niet. We zijn vlak bij 'huis', dus als het niet gaat zijn we zo weer terug. Ik vraag me af of ze inmiddels in de gaten hebben dat er nog een telg is...dat antwoord komt een uurtje later. Als we kunnen mogen we nu ook al komen, omdat het wat af begint te koelen. Kees legt uit dat Sylwia nog ligt te slapen. ´Oh, zwei Kindern?´ Oké, die hadden ze nog niet door...:-)...
Even na 5-en lopen we na de overkant. Ze hebben een trampoline, waar Kuba zich helemaal uitleeft. Als we later naar binnen gaan omdat het toch echt wel wat fris wordt, begint Kuba te huilen, hij wil niet naar binnen. Als we hem uitleggen dat er binnen ook speelgoed is, is het snel goed :-). Rond 19:30 gaan we weer terug, want Sylwia begint moe te worden (en Kuba ook). We hebben leuk zitten 'kletsen', al was het soms wel even goed zoeken naar de juiste woorden. De oom die er met zijn zoontje op vakantie is, spreekt vrij goed Engels, dus dat ging nog vrij redelijk. Al met al een leuk avondje..... :-)

Dinsdag 22 juni 2010
Ik ga ervoor staan...:-) VVanochtend staat er om 09:00 iemand van de adoptiecommissie op de stoep, zoals afgesproken. Eventjes later arriveert ook ons contact persoon voor de nodige vertalingen. Onze kids gedragen zich (bijna) perfect en gelukkig zijn er deze keer geen 'vreemde' vragen. Het valt haar op dat Sylwia al zoveel meer toenadering zoekt naar ons, dan dat ze gedaan heeft naar het pleeggezin. Ook lacht ze veel meer. Dat was ons ook al opgevallen. Een verklaring kunnen wij niet geven, want we hebben zelf gezien hoe het pleeggezin met haar omging, en dat is toch niet wezenlijk anders dan dat wij nu doen. Maar uiteraard zijn we blij met het compliment.
Verder is onze dame ons her en der al aan het uitproberen en ze kent inmiddels het woordje nee ook al. Nee, niet naar de mand van de hond. Nee, niet aan de snoeren. Nee, niet de trap op klimmen (wat ze overigens al vrij aardig beheerst :-). Bij tijd en wijlen accepteert ze nee ook al sneller, al is 1 keer natuurlijk niet genoeg (en wij Kuba maar vertellen dat we iets niet 2x willen zeggen, dat 1x genoeg is, en bij Sylwia houd je na 4x nog niet op....hmmm...hier ligt weer een uitdaging...:-)).
O ja, en wat doe je als mama een foto wil maken van Sylwia....nou zie het grappige resultaat hiernaast.....br>
Kuba doet het nog steeds goed, al blijft het moeilijk om 'jouw' speelgoed te delen. Hij is duidelijker wel meer moe dan anders en viel gisteren om 5 uur in slaap op de bank bij Shirley. Vandaag zat hij er dicht tegen aan, maar het is dat de bank te klein was om bij mama te gaan liggen zoals meneer graag wilde, anders was hij zo vertrokken.
Sylwia eet inmiddels wat beter, al blijft de melk nog lastig. Fruit en avondeten uit een potje gaan er inmiddels goed in, al moet er soms voor de vorm nog wat geprotesteerd worden. Grappig is wel dat de potjes die we hebben meegenomen uit Nederland, duidelijk favoriet zijn.
Het weer was vandaag iets beter en we hebben vanmiddag even een stukje kunnen wandelen met het hele gezin. Kuba heeft vol trots de buggy geduwd van zijn kleine zusje :-).

Nog maar een paar dagen, en dan hebben we de rechtszaak al. Het is raar, we zijn hier nu een week maar het lijkt al veel langer, maar dan omdat het allemaal zo vertrouwd is. Aan de andere kant zijn we hier pas een week en over een paar dagen gaan we alweer aftellen (2 of 3 weken).  Hmm....raar.....
Samen wandelen



Zondag 20 juni 2010
Om 7:00 uur wordt ze wakker. Kees laat snel Laika even uit en haalt er daarna uit bed. Het eten gaat nog steeds moeizaam en ze is niet helemaal in haar hum. Om 9:00 wordt ze echt een beetje huilerig. We geven haar om 9:30 nog wat eten en leggen haar op bed, waarna ze als een blok in slaap valt. Het is ons inmiddels duidelijk dat we niet te maken hebben met een ochtend kindje. Ze is 's-ochtends snel weer moe en heeft haar ochtend slaapje blijkbaar echt nog wel nodig. Ach, ook voor haar gebeurt er heel veel en dat is ook allemaal niet niks. Na haar slaapje eet ze met ons mee, dat wil zeggen zij krijgt een yoghurtje (die we nog wel kennen van Kuba, zijn ze blijkbaar hier gek op :-)) en ze eet nog wat fruit.
Het weer is helaas niet meer zo geweldig. Het is niet echt koud, maar de regen komt bij tijd en wijlen met bakken uit de lucht. Tot groot verdriet van Kuba, die niet lekker buiten kan spelen.... En als we de weersverwachting mogen geloven kan het wel tot donderdag duren voordat het wat beter wordt.
Lekker in bad 's-Avonds gaat het grut in bad. Beide hebben (naast elkaar) de grootste lol. Het valt ons op dat Sylwia al goed in staat is om haar zelf weer om te draaien als ze weg glijdt in het gladde bad. Maar uiteraard zitten we erbij en duiken allebei onderhand het bad in als ze wegglijd. Maar ze zit alweer voordat wij haar goed en wel te pakken hebben (terwijl we er toch echt op onze knieën naast zitten :-)). Zegt iets over onze reaktie snelheid en die van haar...
's-Avonds drinkt ze haar hele fles leeg, al is het met wat moeite. Ze zit daarna nog even rustig te spelen. Kuba ligt inmiddels in z'n bedje heerlijk te slapen en heeft duidelijk geen last van haar plezier wat af en toe iets luidruchtiger is :-). Kuba is altijd al een slaapkop geweest en slaapt nog steeds met gemak het klokje rond, en nu heeft hij er helemaal geen moeite mee....:-).



Zaterdag 19 juni 2010 vervolg
Als ze weer wakker wordt na 2 uurtjes slaap, is het tijd voor de middagmaal. We zetten haar bij ons in de stoel en geven haar een paar (hele kleine) stukjes brood. Ze probeert het dapper op te eten, maar is dit duidelijk nog niet gewend :-). Na het tweede stukje krijgen we dan ook wat extra melk terug, gelukkig maar een heel klein beetje. Ach, het begin is er en ze moet nog leren hoe ze 'vast' voedsel door moet slikken. Ze weigert het in ieder geval niet, dus dat is alvast goed! Daarna geeft Shirley haar wat fruit uit een potje en dat wordt met smaak opgegeten.
Het pleeggezin had aangegeven dat ze niet van fruit houd, maar blijkbaar hebben we een goede smaak te pakken. 's-Middags heeft ze haar eerste bonus luier :-). Het is lekker dun, dus hieruit blijkt wel dat er momenteel de nodige stress in het lijfje zit. Ze speelt heerlijk samen met Kuba en vooral het hard heen en weer kruipen in de gang is favoriet. Kuba zal de komende tijd ook vast wel wat extra broeken gaan verslijten maar gelukkig zijn er nog steeds kniestukken die je op de broeken kan zetten :-). Ook de spiegel in de gang is leuk en ze is verbaasd als dat meisje in de spiegel hetzelfde doet als zij. Ook 2 keer papa, mama of Kuba zien is best wel raar :-).
Ze probeert ook al de trap op te klimmen en heeft de 2e tree al gehaald. Hmm....lang leven de traphekjes die we hier niet hebben. Dus gaan we maar op de trap zitten. Dat weerhoud haar er overigens niet van om toch te proberen de trap op te komen, dwars door je heen. En dan is het natuurlijk even niet leuk als het niet lukt.
Samen lol in de gang
Wat doet mijn grote broer met de laptop? 's-Middags slaapt ze maar iets meer dan een uurtje, waar ze normaal gesproken 2-3 zou slapen. Maar madam is wakker en wenst niet meer te slapen.... We zien het wel. Ze houdt het goed vol tot 20:00 uur en valt dan heerlijk in slaap, luisterend naar een Pools kinderliedjes CD die we hebben gehad van het pleeggezin van Sylwia.
Alles bij elkaar genomen gaat het best wel aardig. Het eten is nog lastig, en ze krijgt wat minder binnen dan we zouden willen. Dat betekend dat ze tegen etenstijd even wat 'vervelender' wordt. Maar dat hoort en nu maar even bij. Gelukkig kunnen we haar goed troosten en dat laat ze ook toe. Slapen gaat eigenlijk best wel goed, ze laat zich zonder al te veel protest in bed leggen en valt vrij vlot in slaap. Dus een paar belangrijke dingen gaan gewoon best wel goed. En dat eten komt ook wel. Ze heeft gewoon even wat tijd nodig en ze eet in ieder geval wel, dus ook daar hebben we vertrouwen in :-).

 
Zaterdag 19 juni 2010
Eerst even kijken bij je zusje Om 8:00 wordt Sylwia wakker en kruipen wij dus ook maar uit bed. Als elke nacht gaat zoals vannacht, dan hoor je ons niet klagen!!!!! Ze krijgt eerst haar medicijnen en na 30 minuten geven we haar een fles. Gelukkig wil ze deze graag, dus dat stelt ons gerust. Om 9:00 wordt Kuba wakker en we eten met z'n 3-en. Sylwia zit in haar stoel erbij en Shirley geeft haar een stukje brood. Ze zit er lekker op te sabbelen, maar echt eten doet ze er (uiteraard) niet van. Om 10:30 zou ze weer een fles moeten hebben, maar hier heeft ze nog niet echt zin in en ze drinkt dan ook maar de helft (75cc). Daarna leggen we haar op bed. Na een klein protest valt ze in slaap.....
.... wordt vervolgt......


Vrijdag 18 juni 2010
Vandaag om 12:00 worden we weer verwacht bij het pleeggezin. 's-Ochtends doen we nog een paar boodschappen en kopen de laatste dingen die we nodig hebben, zoals luiers en melk voor Sylwia. Daarna gaan we naar het pleeggezin. We nemen Laika weer mee en gaan een stukje lopen. Het is erg warm, maar toch krijg ze weer even een mutsje op :-). Ze vindt het allemaal reuze interessant en Kuba op z'n fietsje is ook een bezienswaardigheid :-). Kuba is heel lief voor Sylwia en wil haar regelmatig aaien, maar vergeet dan te kijken wat hij doet en steekt vervolgens bijna haar oog uit...:-) Het is ook best moeilijk om iets te doen en tegelijk alles in de gaten te houden :-). Om ongeveer 13:30 zijn we terug en gaan weer terug naar ons huis. Om 16:00 hebben we afgesproken met ons contactpersoon en nemen nog wat dingen door die zij van het pleeggezin gehoord heeft. Haar dagindeling is al iets aangepast, gewoonweg omdat ze al wat ouder is. Om 17:00 gaan we naar het pleeggezin om Sylwia te halen. We nemen nog een keer haar schema voor haar medicijnen door om er zeker van te zijn dat we alles goed hebben. Moet gaan lukken. Om 18:00 gaan we weer weg, dit keer met Sylwia! Ze vindt het allemaal prima al vind ze alle hobbels in de weg toch wel wat veel van het goede :-).
Thuis gekomen wordt alles aan een grondige inspectie onderworpen. Kuba geeft haar van allerlei speelgoed en zegt daarbij: "Alsjeblieft zusje." Zo lief.....:-)  Voor ons is het inmiddels etenstijd. Kees maakt het eten en Shirley vermaakt het grut een beetje. Tijdens het eten zetten we Sylwia in de box bij ons in de keuken en ze zit rustig te spelen. Rond 20:00 wordt ze een beetje onrustig, maar het gaat verder best wel redelijk. Om 20:30 brengen we Kuba naar bed, en proberen daarna Sylwia haar laatste fles te geven. Deze wil ze absoluut niet hebben en ze drinkt nagenoeg niets. We besluiten haar dan maar naar bed te brengen, en merken we merken wel of ze vannacht wakker wordt van de honger. Ze slaapt vrij snel, zonder te protesteren in. Dat valt niet tegen :-). Tot onze grote verbazing slaapt ze tot de volgende ochtend 8 uur door. Af en toe horen we haar wel wat geluidjes maken, maar het gaat prima!!!!
Eerste inspectie Rustig worden bij papa


Donderdag 17 juni 2010
Vandaag worden we om 11:30 bij de adoptiecommissie verwacht. We halen eerst ons contactpersoon op en gaan dan op weg. Het is maar een klein stukje rijden, maar we moeten een eeuwigheid wachten voor de spoorbaan, we zijn dus iets te laat. Maar gelukkig zijn ze hier iets minder stipt dan in Nederland. We hebben een fotocollage gemaakt van Kuba voor de adoptiecommissie en deze valt in goede aarde. Zoiets hebben ze nog niet eerder van adoptieouders gehad. Kuba geeft de foto en krijgt een kus van de dame van de adoptiecommissie, dat vind hij maar niets.... :-).
We praten een poosje over Kuba en hoe het met hem gaat. Ze vinden dat hij er goed uit ziet en vragen ons zelfs of we zijn haar verven???? Nee, hij is van zichzelf zo blond en speelt veel buiten, dus dat gaat vanzelf :-).
We spreken af dat morgen Sylwia al bij ons komt. Dat vinden we wel snel, maar omdat ze nog zo klein is, denkt de commissie dat dat wel gaat.... Oké, een sprong in het diepe dan maar.... Scheelt voor Kuba wel een paar dagen heen en weer naar het pleeggezin en weer terug zullen we maar denken.
Daarna gaan we na Sylwia en ziet Kuba zijn zusje voor het eerst. Hij reageert heel lief. Maar uiteraard is het minder dat ze gelijk achter zijn auto aan gaat die hij heeft meegenomen. We krijgen nog wat informatie over Sylwia. Na ongeveer een uurtje gaan we weer, het is voor Kuba ook best wel heftig. We spreken af dat we vanmiddag om 17:00 nog komen om even een stukje met haar te wandelen. Laika gaat ook mee, en ze vind de hond heel interessant. Laika wordt uitgebreid bestudeert....
Daarna gaan we weer terug om een hapje te eten en te genieten van ons laatste rustige avondje....... Het pleeggezin van Kuba komt nog even langs en de pleegvader heeft een mooie zandbak voor Kuba gemaakt. Er komen verschillende emmers met zand uit de auto. Geen idee waar hij deze vandaan heeft getoverd, maar we weten zeker dat Kuba hier veel plezier aan gaat beleven en dat de tuin nu verder bespaart gaat blijven van verdere graafwerkzaamheden a la Kuba....  Zandbak a la Janek


Woensdag 16 juni 2010
Vandaag hebben we een rustig dagje om even bij te komen en om boodschappen te doen en dergelijke. We laden ons karretje in de Kaufland lekker vol en kunnen even vooruit. En Kuba heeft de bananen in z'n oren helaas niet thuis gelaten. Maar het is hem vergeven, hij heeft net 2 dagen in een auto gezeten en het hartstikke goed gedaan, hij moet blijkbaar even wat inhalen :-). Het is hier prima weer, dus Kuba kan lekker in de tuin spelen. Ook z'n fietsje is meegekomen, dus hij kan lekker in de tuin fietsen.
Holland in een Poolse tuin En wat doe je op zo'n eerste dag natuurlijk ook? Natuurlijk: De tuin volhangen met oranje vlaggetjes. De buren lachen vriendelijk naar ons, dus ik denk dat ze het wel leuk vinden :-). Kuba zit vrolijk te kletsen met de buren en vindt het geloof ik maar raar dat ze niet reageren op wat hij zegt, of in ieder geval iets zeggen wat hij niet begrijpt.
's-Middags lopen we even naar het pleeggezin van Kuba, waar alleen de dochter thuis is. We drinken wat en Kuba zit lekker te spelen. 's-Avonds komen de pleegvader, -moeder en dochter nog even bij ons langs, want de pleegmoeder wil graag Kuba zien. Kuba reageert verrassend. Na 2 minuten pakt hij zijn krukje op en gaat naast de pleegmoeder zitten. We krijgen echt het idee dat hij iets herkent en vertrouwds merkt.
Dit hebben we hem nog niet eerder zien doen. Even later gaat hij naast de dochter staan en slaat een arm om haar heen en zegt: Lief. Ook dat hebben we hem nog niet eerder zien doen. Hij voelt dus echt wel iets en dat is best mooi om te zien (maar zal ook best wel verwarrend voor hem zijn....).


Dinsdag 15 juni 2010
Om 09:15 zitten we weer in de auto voor het laatste stukje....nou ja stukje.... Qua kilometers misschien wel, maar niet qua tijd. Over deze laatste 480 kilometer hebben we nog wel even nodig. In Warschau gaat alles goed, mede dankzij onze miep-miep (tomtom). Misschien niet de kortste route, maar we zijn er wel met 40 minuten door, en dat valt zat mee....De Wisla ziet er naar onze mening trouwens weer redelijk normaal uit, we hebben niet het idee dat deze nu veel hoger staat dan anders, maar of wij nu degene zijn die dit goed kunnen beoordelen.....nah, denk het niet :-)
Om ongeveer 16:20 rijden we Biala in. We vertellen Kuba dat hij nu in zijn geboorte plaats is. Het blijft lastig om in te schatten wat hij er precies van oppikt. De pleegvader van Kuba heeft de sleutel van ons huis, dus daar rijden we eerst naar toe. Uiteraard is hij weer heel hulpvaardig. Hij laat ons alles in het huis zien en verteld hoe of wat (in een beetje Duits, maar we begrijpen hem prima). Ook haalt hij gelijk een ladder om de schotel die aan het huis hangt iets te verzetten, zodat we nu hier 'gewoon' Nederlandse zenders hebben. (We hebben onze eigen receiver meegenomen, dus het is net alsof je thuis bent, maar toch wel lekker dat we Ned. TV hebben...:-) ). Kees loopt nog even naar de 'buurtsuper' en hij wordt daar nog herkent van 3 jaar geleden... Maar ja, wat wil, een (Nederlandse) toerist is hier in de buurt dan ook wel een uitzondering...

Maandag 14 juni 2010
Om half 5 gaat de wekker. Vandaag vertrekken we richting Polen!!! Gisteren avond hebben we de auto vol gestouwd. Waarom lijkt een auto altijd kleiner als je hem in gaat pakken??? Zelfs met een grote kofferbak en een dakkoffer heb je nog ruimte tekort. Is eigenlijk wel triest, maar om nu te zeggen dat we zoveel overbodige spullen bij ons hebben.....vinden we eigenlijk wel mee vallen :-).
Om half 6 maken we Kuba wakker en om 6 uur zitten we in de auto. Op richting Polen!!! Alles gaat eigenlijk best lekker en om 13:15 rijden we Polen in. De weg herkennen we nog wel een beetje, maar zeker in het begin stuk zijn ze flink bezig met de weg. Oponthoud valt wel mee. Via de wereldontvanger kunnen we Nederland - Denemarken volgen. Het blijft leuk om het commentaar van Jack van Gelderen te horen :-). Alleen 1 klein nadeel, de antenne van de ontvanger moet uit de auto steken, anders hebben we geen ontvangst. Dus ach, dan rij je toch met het raampje open. Een kwartier voor het einde van de wedstrijd, kunnen we de snelweg weer op.... En dan wordt het lastig om de antenne buiten de auto te houden :-)... Dus lassen we maar een pauze van 15 minuten in om de wedstrijd af te luisteren.... Om 16:00 zijn we bij Poznan en we besluiten daar te overnachten. We vinden het zelfde hotel als de vorige keer, dus we vinden het wel leuk om daar te overnachten. We vinden ook weer dezelfde pizzeria als de vorige keer, dus ook daar gaan we maar weer naar binnen, smaakte de vorige keer ook goed....en nu weer. Laika ligt heerlijk onder de tafel. Zo rustig dat Shirley op een gegeven moment zelf zegt dat we Laika wel niet mogen vergeten, want we zitten eigenlijk nooit met een hondje in een restaurant...
Kuba slaapt bij ons op de kamer en dat is natuurlijk reuze interessant. Maar hij valt toch na een halfuurtje in slaap....en wij ook. En het pas half rond 20:30 :-). Dus ook wij hebben een lange nacht :-)

Woensdag 9 juni 2010
Om half 4 gaat de telefoon en hebben we Kind en Toekomst aan de lijn. Ze hebben goede berichten voor ons: We worden op 17 juni in Polen verwacht!!! Mooi, dan kunnen we nu echt met de laatste voorbereidingen beginnen. De laatste spulletjes worden gekocht, Kuba gaat vrijdag voor de laatste keer naar school (althans, de laatste keer voor de vakantie :-)) en Kuba wordt verteld dat hij nu echt op vakantie gaat naar Polen!!